Toiletpapier is te gebruiken voor papier Machee.


Laatste onderwerpen

» Tekenen met Grafiet-potlood.
wo sep 28, 2011 10:46 pm van wvm

» Dagboek van de bomen.
ma aug 09, 2010 7:43 pm van Knutselroom.

» KEEP BALI CLEAN
za jul 31, 2010 2:08 am van renaldo

» Diary of a Tree.
wo apr 21, 2010 7:27 pm van Knutselroom.

» Blauw IJs.
wo apr 21, 2010 7:21 pm van Knutselroom.

» Kolibrie's. (Vlinders)
vr apr 16, 2010 1:39 pm van Knutselroom.

» Witte Bloesem.
vr apr 16, 2010 1:18 pm van Knutselroom.

» Potje zeep maken.
za maa 06, 2010 2:59 pm van lollypop

» Dusty.
vr feb 05, 2010 8:19 pm van Knutselroom.

» Scruff.
vr feb 05, 2010 8:17 pm van Knutselroom.

» De Danseres.
vr feb 05, 2010 8:15 pm van Knutselroom.

» Het Meisje met de Parel.
vr feb 05, 2010 8:13 pm van Knutselroom.

» Angry Lady.
vr feb 05, 2010 8:09 pm van Knutselroom.

» De Dame met de Hermelein.
vr feb 05, 2010 8:07 pm van Knutselroom.

» De Laatste Roos.
vr feb 05, 2010 8:05 pm van Knutselroom.

» E(ternal) Book.
za jan 30, 2010 11:15 am van Knutselroom.

» Lijst met symbolen.
za jan 02, 2010 4:52 pm van Knutselroom.

» Vuurwerk voor Kinderen.
za jan 02, 2010 4:44 pm van Knutselroom.

» Mobile Maken van IJzerdraad.
za jan 02, 2010 4:38 pm van Knutselroom.

» Feestdagen.
wo dec 30, 2009 6:46 pm van Knutselroom.

Statistieken

Alle gebruikers hebben in totaal 213 berichten geplaatst in 195 onderwerpen

We hebben 30 geregistreerde gebruikers

De nieuwste gebruiker is wvm

Wie is er online?

Er zijn in totaal 1 gebruiker online :: 0 Geregistreerd, 0 verborgen en 1 gast

Geen


[ Bekijk volledige lijst ]


Het hoogste aantal gelijktijdige online gebruikers is 12. Dit aantal is bereikt op wo okt 09, 2013 11:39 pm.

Galerij



    De Elements of Life. (2)

    Deel
    avatar
    Knutselroom.
    Beheerder.
    Beheerder.

    De Elements of Life. (2)

    Bericht van Knutselroom. op wo jul 15, 2009 4:08 pm

    The Elements of Life. Deel 2.

    De zomervakantie was bijna ten einde, jammer, dacht Ignis, van mij mag het nog wel wat langer duren.
    Ignis stapte weer op de fiets en kwam daar Alwin tegen.
    ‘'Heey Alwin, ga je mee naar ons stekkie‘', zei Ignis.
    ‘'Ja, de anderen zijn er al, ook Karel, hij is weer terug uit Canada‘'.
    ‘'En, is het gelukt met de acties van zijn vader. ‘‘Neeh, ze hebben alles voor niets gedaan, sommigen zijn zelfs gearresteerd omdat ze zich niet weg lieten sturen door de politie‘'.
    ‘'En de vader van Karel, is hij ook gearresteerd‘', vroeg Ignis.
    ‘'Neeh, zei Alwin, hij is direct naar huis gegaan toen hij te horen kreeg dat hier ook een kerncentrale werd gebouwd‘'.
    Ondertussen fietsten Alwin en Ignis door de Doornstraat.
    In de verte zag Ignis een groot gebouw opdoemen. ‘'Ze zijn al aardig ver niet‘', zei Alwin.
    ‘'Hmm, ik hoop dat dat ding straks instort, kunnen ze weer opnieuw beginnen‘'.
    Opeens stond er politie voor hen, ze werden omgeleid. "Bah, nu moeten we een heel stuk om‘', zei Alwin. Maar Ignis was er met zijn gedachten niet bij, het zag er angstaanjagend uit, zo'n groot gebouw.


    Het nieuwe stekkie, ofwel café Barends, is lang niet zo mooi als het oude stekkie, ons stekkie, ons leuke kleine gezellige cafeetje, ons keetje. En nu, nu is er niets meer over, alleen wat betonnen wanden met een pijp die je deed denken aan een enorme wc-rol.
    ‘'Wat wil jij drinken, Ignis‘'? ‘'Doe mij maar een cola''
    Nee, zo gezellig is het hier niet, maar we moeten toch iets, er is verder geen café in het dorp voor jongeren, alleen van boven de 16. Dus zullen we het hiermee moeten doen. Helaas.
    ‘'He, jongens‘', zei Ignis, ‘'zullen we gaan, ik vind het hier geen bal aan, zelfs de muziek hier is ouderwets‘'. ‘'Ga maar Ignis, maar ik blijf hier om de laatste zomervakantie-dag te vieren‘', zei Alwin. ‘'Jullie doen maar, ik ga. Ajuus‘'.
    Ignis zat op de fiets, nog maar eens een kijkje nemen in de Doornstraat, het gebouw des onheil. ‘Man' ‘ik heb echt een hekel aan dat ding‘.
    Ignis naderde de Doornstraat, maar mocht er van de politie niet in, ze waren de leidingen aan het leggen, en (waarom niet) nog wat huizen aan het slopen. Opeens begon er een groot alarm af te gaan. Allemaal mannen en vrouwen renden naar de fabriek heen. Ignis hoorde veel geschreeuw en gestommel. Op dat moment kwam de politie eraan, alle mensen werden weggeleid bij het gebouw. De enorme wc-rol was het aan het begeven en zou omvallen.
    Ignis werd weggebracht, net als vele anderen. Hij zag hoe een van de kabels die de pijp rechtop hielt knapte. De pijp helde gevaarlijk naar voren, maar hij viel niet. Hij werd nog staande gehouden door de andere kabels.
    Nog steeds werden de mensen weggeleid van de fabriek, ook café Barends werd ontruimd.
    Alwin snelde naar Ignis toe. ‘'Wat is er aan de hand‘‘, vroeg hij.
    ‘'De pijp van de centrale gaat vallen‘'. Met grote ogen keken de twee toe hoe de pijp steeds verder naar voren begon te hellen. Een hijskraan kwam snel te hulp om de pijp weer rechtop te zetten, het lukte en de menigte eromheen begonnen te juichen.
    Maar het juichen begon te vroeg, op het moment dat de hijskraan weer weg wilde gaan knapte de tweede kabel door midden. Iedereen keek ademloos toe hoe de pijp weer naar voren begon te hellen. Nu knapte ook de derde kabel. Nog maar een kabel hield de pijp staande.
    Een kabel, dat was te weinig om de pijp te laten bestaan. Met veel geluid en gestommel knapte het bovenste deel van de pijp af, hij viel op een huis, het was café Barends. Het andere deel van de pijp zat nog steeds aan die ene kabel. De hijskraan kwam weer toe gesneld, maar te laat. De laatste kabel knapte en de pijp viel om. Er kwam een harde klap, de pijp viel op een groot gebouw. Ignis probeerde te kijken waar de pijp op was gevallen. Toen de rook weg was getrokken en het puin zichtbaar werd, viel Ignis haast om van de schrik. De pijp was op zijn school gevallen.


    Ignis zat thuis, normaal zat hij nu op school. Het leek hem leuk om langer zomervakantie te hebben, maar dat was het niet. Zijn school was weg en hij kon er pas over een half jaar weer naar toe. Uit verveling zette Ignis de tv weer aan, zijn blik viel op een nieuwsbericht.
    ‘Na een mislukte poging om de kerncentrale in de Doornstraat te redden, is het bestuur om de tafel gegaan. Ze hebben besloten om de bouw door te laten gaan.
    Omringende huizen worden voor de zekerheid geëvacueerd‘.
    ‘'Dit doet de das om‘‘, klonk het opeens. Ignis zijn moeder stond achter de bank het nieuwsbericht te volgen. ‘'Ik heb dit alles eens met je vader besproken en wij zijn het er over eens dat het niet veilig meer is om hier te blijven. We gaan naar het buitenland‘'.
    ‘'Wat‘', zei Ignis. ‘'Maar.. Maar hoelang blijven we er dan‘'. ‘‘Net zo lang tot die fabriek daar weg is‘‘. ‘'Maar‘‘...'‘Nee we gaan ,het is voor je eigen bestwil. Ga nu naar je kamer en pak je koffers‘'. ‘'Maar mijn vrienden dan‘', zei Ignis. ‘'Die zijn allemaal al geëvacueerd. We moeten echt gaan, het spijt me, er zit niets anders op. Ga je koffers maar pakken‘'. Verdrietig stond Ignis op en ging naar zijn kamer, de fabriek had alles verpest.


    Na een lange, treurige autoreis, met mislukte pogingen van Ignis zijn ouders om hem op te vrolijken, waren ze dan eindelijk bij de 'stokoude' bungalow aangekomen.
    Ach, eigenlijk is het hier zo slecht nog niet, hier ben je omringt door de natuur in plaats van fabrieken. En een eigen meer als zwembad, gewoon hier in de tuin.
    Laat ik er hier maar het beste van maken, ik kan toch niet terug.
    Ignis pakte de koffers en zette ze in de bungalow.
    Wat een oud huis, het leek eigenlijk meer op een oud kasteel, en het was erg groot.
    Als je binnenkomt kom je in een gang met wel tien deuren en een enorme wenteltrap naar boven. Allemaal oude schilderijen van de omgeving en het huis zelf, hingen in de gang.
    Ignis liep naar voren, naar het raam. Hij deed de luiken voor het raam weg.
    Hèhè, eindelijk wat licht in de duisternis, het lijkt net alsof hier al in honderd jaar niemand is geweest. Al dat meters hoge stof, gordijnen van spinnenwebben en bladeren van honderd seizoenen herfst.
    ‘'Zo Ignis'', zei de moeder. ‘'Hier kun je je toch wel vermaken, er is stroom en er is zelf internet-verbinding‘'.
    Ignis lachte in zichzelf, internet, in dit huis, dat is ook het enige moderne eraan.
    Ignis zijn moeder pakte de bezem en begon alvast met de zware klus die vast een week zou duren.
    ‘'Waar is mijn kamer eigenlijk‘', vroeg Ignis.
    ‘'Kies er maar een uit, we hebben kamers genoeg‘‘.
    Ignis ging naar boven, weer een gang met tien deuren, maar een deur was speciaal.
    Het was een boogvormige zware houten deur, met vele versieringen.
    Ignis ging naar binnen en zocht het lichtknopje, en kleine gloeilamp sprong aan.
    Dat ding geeft ook niet veel licht. Op de tast zocht Ignis het bed, maar botste tegen een deur op. Ignis voelde naar de deurknop.
    Een gloed van licht viel naar binnen. Ignis stapte naar buiten.
    Er was een prachtig uitzicht over het meer en de uitgestrekte bossen. Hmm, ik denk dat ik deze kamer maar neem. Ignis opende nu de luiken van de ramen. Nu zag je eindelijk hoe de kamer er werkelijk uit zag. Hij was groot, er stond een groot eikenhouten bed. Een sofa met een tafel en stoelen. Verder stonden er veel boekenkasten, met wel duizend boeken. En natuurlijk waren de muren bezaaid met schilderijen. De kamer was eigenlijk best vol.
    Alle kasten waren volgestouwd met boeken, perkament, potjes, beeldjes en nog meer prullaria. Toch was er iets bijzonders in de kamer.
    Tussen de boekenkasten hing een groot schilderij, wat een rare plek, helemaal alleen tussen die kasten.
    Op het schilderij was een tornado afgebeeld, in de tornado zat de zon omringt door een plant.
    De tornado spatte een golf van water omhoog.
    Speciaal schilderij dacht Ignis. Het past niet echt bij de andere schilderijen in het huis.
    Nou ja, het zal wel. Ik ga de omgeving maar eens verkennen. Ignis ging naar buiten.
    De zon scheen heerlijk, en de bossen roken naar dennengroen.
    Overal hoorde je de dieren, en nergens hoorde je auto's of de geluiden van de stad.
    Het was er heerlijk. Ignis liep naar de steiger, er lag een roeibootje aangemeerd.
    Leuk, kun je lekker gaan varen op het meer, of gaan vissen.
    Ignis keek naar het meer, het was groot en helder blauw, je zag gewoon de vissen zwemmen.
    In het midden van het meer lag een klein eilandje. Was niet veel bijzonders, een paar rotsen, wat bomen en wat zand.
    Het zag er wel leuk uit, leuk voor op een vakantiekaart.
    ‘'Ignis we gaan eten‘‘, klonk het uit de bungalow. ‘Ik kom‘, riep Ignis, en hij liep naar binnen.
    Bij de deur zag hij een jaartal staan. 1899. Zie je wel, het huis is stokoud.


    ‘'Ik ga naar bed, Welterusten‘‘. ‘'Welterusten Ignis‘‘.
    Langzaam slofte Ignis naar boven, dit was me het dagje wel. Eerst het vreselijke bericht dat we weg moesten uit ons huis, dan die verrotte lange reis en alles inpakken in het huisje en het gebied verkennen. Hèhè.
    Maar nu ga ik slapen met een goed boek. Ignis pakte zijn tas, Neeh hè, ik ben mijn boeken vergeten. Nou heb ik weer niets te lezen.
    Ignis keek om zich heen, er waren gelukkig wel genoeg boeken in de vele boekenkasten.
    Ignis liep er naar toe en pakte, zonder zich ervan bewust te zijn, een oud rol geschreven perkament uit de kast. Voorzichtig rolde hij het open.
    Het was waarschijnlijk van de oude eigenaar, hij kon het schrift moeilijk lezen.
    Het eerste wat Ignis wist te ontcijferen was een jaartal; 1900.
    Dat perkament was al meer dan honderd jaar oud. Verder stond er: Breek je de Aarde, dan breek je jezelf. Hmm, de eigenaar was zeker schrijver of dichter geweest.
    Lijkt mij later ook wel wat, boeken en korte verhalen schrijven. Je avontuur en fantasie bundelen tot een mooi verhaal, het moet realistisch zijn, en er moet iets van avontuur in zitten.
    De lezer moet elementen uit het verhaal herkennen en ervan genieten.
    Ik heb ooit ook al een leuk verhaal geschreven, dacht Ignis.
    Ik weet het nog goed, er was een wedstrijd op school. Het thema was leven, en je moest een kort verhaal schrijven. Als je dat goed deed kon je een prijs winnen.
    Mijn verhaal ging over de uitroeiing van het leven doordat de mens de aarde vernietigd.
    Het was een mooi verhaal en ik heb daardoor ook een prijs gewonnen. Dat stukje tekst op het perkament past ook wel bij mijn verhaal. Misschien kan ik het verhaal wel laten publiceren met dat stukje tekst erbij als uitsmijter. Lijkt me leuk.
    Ignis pakte zijn schrift erbij en begon te lezen. Het is echt een leuk verhaal, en het is erg realistisch. Misschien moet ik het gaan herschrijven en proberen te publiceren in een tijschrift, of mijn eerder geschreven verhalen bundelen en er een klein boekje van maken.
    Dat lijkt me wel een goed idee. Ignis pakte al zijn verhalen en ging achter de computer zitten.
    Hij was ineens helemaal niet moe meer en hij kon niet wachten om met zijn bundeltje te beginnen. Hij begon met het uittypen van zijn eerste verhaal. Het ging aardig vlug.
    Ik hoop dat de mensen mijn bundel gaan lezen. We zien wel.
    Hoe laat is het, al kwart voor vijf. Ignis had zijn verhalen en gedichten bijna allemaal uitgetypt. Ook had hij veel leuke plaatjes gemaakt, en korte gezegdes er tussen geplakt.
    Het was een leuk geheel geworden, maar het was nog lang niet af.
    Nu eerst mijn laatste verhaal uittypen. Ignis pakte het verhaal, hij herkende het niet.
    Het ging over de seizoenen, maar hij was nog niet af.
    Het was een van zijn eerste verhalen, die hij had geschreven toen hij nog klein was.
    Leuk om terug te lezen, alleen moet het nog af worden gemaakt.
    Ignis begon meteen aan het verhaal. Dit zou het mooiste verhaal worden. Realistisch en een verhaal om over na te denken. Misschien kan ik die kerncentrales in mijn verhaal gebruiken, misschien kan ik de wereld overhalen om de kerncentrales te sluiten, misschien.
    Vol ideeën begon Ignis aan zijn verhaal, het verhaal dat bij hem past, het verhaal die hij deels heeft meegemaakt.
    Je ervaringen bundelen met je fantasie. Dat zou pas een mooi verhaal worden.
    Iedereen zal het terug lezen, en iedereen zal nadenken over de wereld die ze stukje bij beetje vernietigen. Als het nog niet te laat is.

    Word vervolgd.


    _________________
    Beheerder van de Knutselclub.

      Het is nu wo sep 26, 2018 4:56 am