Toiletpapier is te gebruiken voor papier Machee.


Laatste onderwerpen

» Tekenen met Grafiet-potlood.
wo sep 28, 2011 10:46 pm van wvm

» Dagboek van de bomen.
ma aug 09, 2010 7:43 pm van Knutselroom.

» KEEP BALI CLEAN
za jul 31, 2010 2:08 am van renaldo

» Diary of a Tree.
wo apr 21, 2010 7:27 pm van Knutselroom.

» Blauw IJs.
wo apr 21, 2010 7:21 pm van Knutselroom.

» Kolibrie's. (Vlinders)
vr apr 16, 2010 1:39 pm van Knutselroom.

» Witte Bloesem.
vr apr 16, 2010 1:18 pm van Knutselroom.

» Potje zeep maken.
za maa 06, 2010 2:59 pm van lollypop

» Dusty.
vr feb 05, 2010 8:19 pm van Knutselroom.

» Scruff.
vr feb 05, 2010 8:17 pm van Knutselroom.

» De Danseres.
vr feb 05, 2010 8:15 pm van Knutselroom.

» Het Meisje met de Parel.
vr feb 05, 2010 8:13 pm van Knutselroom.

» Angry Lady.
vr feb 05, 2010 8:09 pm van Knutselroom.

» De Dame met de Hermelein.
vr feb 05, 2010 8:07 pm van Knutselroom.

» De Laatste Roos.
vr feb 05, 2010 8:05 pm van Knutselroom.

» E(ternal) Book.
za jan 30, 2010 11:15 am van Knutselroom.

» Lijst met symbolen.
za jan 02, 2010 4:52 pm van Knutselroom.

» Vuurwerk voor Kinderen.
za jan 02, 2010 4:44 pm van Knutselroom.

» Mobile Maken van IJzerdraad.
za jan 02, 2010 4:38 pm van Knutselroom.

» Feestdagen.
wo dec 30, 2009 6:46 pm van Knutselroom.

Statistieken

Alle gebruikers hebben in totaal 213 berichten geplaatst in 195 onderwerpen

We hebben 30 geregistreerde gebruikers

De nieuwste gebruiker is wvm

Wie is er online?

Er zijn in totaal 1 gebruiker online :: 0 Geregistreerd, 0 verborgen en 1 gast

Geen


[ Bekijk volledige lijst ]


Het hoogste aantal gelijktijdige online gebruikers is 12. Dit aantal is bereikt op wo okt 09, 2013 11:39 pm.

Galerij



    De Elements of Life. (4)

    Deel
    avatar
    Knutselroom.
    Beheerder.
    Beheerder.

    De Elements of Life. (4)

    Bericht van Knutselroom. op wo jul 15, 2009 4:11 pm

    The Elements of Life. Deel 4.

    Een straal van zonlicht viel op Ignis zijn gezicht. Hoe laat was het, al negen uur.
    Snel kleedde Ignis zich aan. Zou de bloem zijn uitgekomen, zou het.
    Zou hij nu de schat vinden of misschien een nieuw raadsel.
    Ignis ging in de boot zitten, maakte het touw los en roeide naar de overkant.
    Het eilandje ontwaakte ook, de bomen leken steeds groener te worden, de dieren kwamen uit hun huis en de bloemen...., de bloemen, er waren toch geen bloemen op het eiland.
    Maar toch, het eiland was een grote zee van bloemen in allerlei kleuren.
    Misschien was dit wel de schat die hij zou vinden.
    Ignis liep voorzichtig door de bloemen naar de rots, bang om er eentje te vertrappen.
    Langzaam kwam de rots in zicht, met daarop een mooie grote bloem met kroonbladeren in verschillende kleuren. Het leek wel een regenboog.
    Middenin de bloem, lag een ketting. Tot zijn grote verbazing pakte Ignis de ketting.
    Het was een blad, met daarin plaatjes van de elementen.
    Ignis deed hem om. Was dit het volgende raadsel of was dit een sleutel. Een sleutel van een schatkist of misschien een geheime tombe.
    Ignis snapte het niet, er moet toch nog iets zijn, maar wat. Ignis zocht de grond af.
    Nee, er was verder niets te vinden, er waren alleen maar bloemen.
    Misschien was de ketting wel de schat.
    Ignis pakte het perkament nog eens voor zich. Misschien stond hier het volgende raadsel wel op. Ignis bekeek het, er stond alleen een plaatje van een eiland op en van de rots, verder was er alleen tekst. Ignis las het nog een keer.
    Om het raadsel op te lossen,
    heb je nodig, hetgeen waaruit de aarde bestaat.
    Bundel de krachten samen tot een, en de schat zal ontwaken uit,
    zijn eeuwigdurende slaap, de elementen zullen de aarde genezen.
    en jij zal tot slot, de koning worden der Elementen.
    Zo verloopt jou levenslot.


    Ignis liep naar huis, opgewonden. Hij snapte het, hij was koning der Elementen geworden.
    Hij was koning. Maar wat had dat te betekenen. Kon hij nu dingen doen die andere mensen niet kunnen. Hij probeerde het. Er gebeurde niets. Hij had geen speciale krachten.
    Misschien was het wat anders, maar wat.
    Ignis bekeek de ketting nogmaals.
    De elementen stonden erop, maar verder was er niets te zien.
    De ketting was gewoon de schat, en hij was zogenaamd koning der Elementen.
    Heb ik daarvoor al die moeite gedaan, wat een domper.
    Ignis hoorde een auto, zijn ouders kwamen weer thuis.
    Ach hij had toch een mooi avontuur beleefd.
    ‘‘Hoe was het op de demonstratie‘', vroeg Ignis. ‘'Het hielp niets‘', zei zijn moeder teleurgesteld, ‘'ze gaan gewoon door ondanks die constructie-fout. Ze denken dat ze de fout hebben opgelost‘'.
    ‘'Ze waren vergeten een soort van schroef in de fundering te plaatsen waardoor alles op instorten stond en dat hebben ze nu opgelost, dus ze gaan door met bouwen‘'.
    Zijn moeder ging op de bank zitten en zijn vader plofte er boos naast neer.
    ‘'Zien ze dan niet, dat dit allemaal verkeerd gaat‘', zei zijn vader.
    ‘'Ik denk niet dat die schroef de fout was, ik denk dat de hele fundering op instorten staat, maar nee, gewoon doorbouwen‘'.
    ‘'Die kerncentrales zijn nu af en ze worden om twee uur, met een feestelijke opening, aangezet‘'.
    ‘'Nou feestelijk zal het niet worden, alleen dan voor die lui van de overheid‘‘.
    ‘'Van mij mag dat hele zootje ongeregeld oprotten. Maar nee‘'.
    Ignis ging nu ook op de bank zitten,ze keken naar de tv, naar de ‘'grote'' opening.
    Nou ik vind er ook niets aan, die opening, dacht hij. Ik weet het niet maar ik heb sterk het gevoel dat er iets mis zal gaan.
    ‘'Hier daar heb je het‘‘, zei zijn moeder.
    Vandaag natuurlijk veel aandacht voor de grote opening van de kerncentrales, ze worden over enkele minuten feestelijk aangezet. Er is veel ophef over de kerncentrales en er is ook niemand die de opening komt bijwonen, er zijn al stakingen en demonstraties geweest de afgelopen dagen, maar de wereldleiders zetten door, ze zeggen dat we de kerncentrales nodig hebben om verder te kunnen, anders zal het op den duur slecht met ons af lopen.
    We schakelen nu over naar, Maarten ter Zee. Hij staat nu op bij een van de kerncentrales om de opening bij te wonen, alleen hij is het er ook niet mee eens.
    Ignis keek naar het nieuws, nee ik zou er ook niet willen staan, zelfs niet als journalist.
    Ik heb echt medelijden met hem.
    ‘'Kijk Ignis, ze worden zo aangezet‘', riep zijn moeder.
    Ignis keek weer naar de tv. Hij zag hoe een meneer naar een hendel liep, deze zou alle kerncentrales aanzetten. De hendel was feestelijk versierd met slingers en er werd zelfs gelachen. Toen zag Ignis hoe de meneer de hendel met een sierlijke zwaai overhaalde.
    Een luid lawaai van gierende motoren volgde. Er kwam rook uit de fabriek en er werd geproost door de wereld-leiders. Om te kotsen.
    Opeens kwam er een man het beeld op gerend, de camera werd op hem gericht. Een kerncentrale was ingestort en de andere moesten zo snel mogelijk worden uitgezet.
    Maar het was al te laat. De fabriek stortte in en de camera viel uit. Het laatste bericht dat kwam was dat alle fabrieken waren ingestort. Er was radio-actieve straling vrijgekomen.
    En nu sprak iedereen van de ondergang van de wereld.


    Ignis en zijn ouders zaten versteent op de bank, het was gebeurt. De kerncentrales waren ingestort en de wereld was in gevaar.
    We zouden nu echt ten onder gaan. Er zou niets van ons overblijven. Hier heb je je macht. De macht om mensen te doden.
    Er spookten nu allemaal vragen door Ignis zijn hoofd. Zou iedereen nu dood gaan, en hoelang zou dat nog duren? Wie werden er het eerst getroffen en zou de aarde nog langer blijven bestaan? Wat moesten ze nou?
    Ignis werd wakker geschud door zijn ouders, er was nieuws.
    De radio-actieve straling die was vrijgekomen was niet schadelijk voor de mensheid maar wel voor de natuur. De mensen zouden nu niet dood gaan, maar kunnen wel sterven als gevolg van voedselgebrek. Misschien kon er nog iets worden uitgevonden en kan de wereld worden gered. Al was de kans klein.
    Ignis haalde weer adem. Ze konden toch nog een tijdje blijven leven.
    Dat was iets beter nieuws, nu kon hij nog afscheid nemen van zijn vrienden en familie.
    Want overleven zouden we dit toch niet. We zijn voor altijd en eeuwig verleden tijd.


    Ignis zat aan het meer. Dag mooi uitzicht. Ik zal jou nooit meer zien.
    Dag dieren, en alle andere levende wezens, jullie zijn er straks ook niet meer.
    Ik zal jullie niet meer kunnen zien, ik zal niets meer kunnen bewonderen. Er is straks niets meer van onze wereld over.
    Ignis pakte zijn pen en papier uit zijn zak, hij besloot een gedicht te schrijven en deze te begraven in de grond. Zo blijft er altijd nog een stukje van mij hier.
    En misschien, misschien vind een ander, een ander levend wezen hem wel terug.
    En misschien kan hij het lezen en kan deze te weten komen wat er allemaal is gebeurd.
    Hij begon met schrijven;
    De wind zal altijd waaien,
    en beekjes altijd stromen.
    De zon zal altijd schijnen,
    de stralen mij verblijden.
    En de wereld zal altijd bestaan,
    zal nooit ten onder gaan.
    Want in mijn hart waar ik dit leg,
    haalt niemand het ooit meer weg.

    Ignis zat nog steeds aan de waterkant, verdrietig. Hij wist niet meer wat te doen.
    Deze dag, misschien een der laatsten, die ik nog moet meemaken.
    Opeens voelde Ignis een pijnlijke steek in zijn borst, het voelde warm, zelfs heet aan.
    Ignis keek wat er aan de hand was, had een insect hem gestoken of was het de zon.
    Het begon steeds heter te worden, tot het opeens ophield.
    Ignis keek naar zijn borst, hij zag de ketting, om de ketting was zijn huid helemaal rood geworden, wat zou dat betekenen. Plots zag Ignis dat een van de elementen uit zijn ketting was verdwenen, het was water.
    Ignis rende naar binnen en deed de tv aan, op alle zenders kwam een onderbrekend bericht;
    Er is een ramp gebeurd, al het water is verdwenen, de zeeën staan droog, de rivieren stromen niet meer en de beekjes zijn opgehouden met kabbelen.
    Er ontstaat nu een wereld-wijde crisis. Straks zouden de mensen omkomen van de dorst, de stroom zal uitvallen en er zal brand ontstaan.
    Er heerst grote paniek in de derde wereld-landen. Niemand weet iets te doen en iedereen geeft de schuld aan de wereldleiders en aan de kerncentrales die het water zouden hebben weggehaald door die radio-actieve straling.
    Ignis kon het niet geloven, al het water weg, moest het dan nog erger worden, we zouden toch allemaal dood gaan, maar om zo'n pijnlijke manier te sterven, dat is onmenselijk.
    Maar dat betekend ook dat ik de koning van de elementen ben, het is waar. Op mijn ketting had ik gezien dat het water was verdwenen en misschien kan ik de wereld redden.
    Ignis snelde naar buiten en ging in de boot zitten, het had alleen niet veel zin, er was geen water meer om op te varen, Ignis begon te rennen, hij rende dwars door het meer.
    Over de droge grond bezaaid met dode vissen en afgestorven waterplanten.
    Ignis kwam bij het eiland, de bomen zagen er verdord uit, de bloemen waren verdwenen.
    Je zag de grond gewoon huilen en snakken naar een druppel water.
    Hij ging op de rots zitten, zoekend naar een oplossing.
    Plots zag hij rook, de horizon was nu een vlammende vuurzee geworden die het eiland probeerde te bereiken, Ignis hart stond bijna stil, hij moest nu snel een oplossing bedenken, voordat het vuur hem ook zou pakken. Maar wat moest hij doen, hij moest de elementen terug krijgen, hij moest de wereld redden, alleen ‘hij' kan het doen, verder niemand.
    Ignis voelde in zijn zak, het perkament zat er nog in.
    Maar daar stond niets anders op dan instructies, hij bekeek het nog eens. Opeens zag hij iets. Door de hitte ontstonden verborgen letters op het papier.
    Er stond; Het einde van de wereld.
    Wat heb ik daar nou aan, betekend dit dat ik er niets meer aan kan doen, dat de aarde word vernietigd, dat we ten onder gaan.
    De vlammen hadden de rots ondertussen bereikt, en sloegen om zich heen.
    Ignis bekeek het perkament, er kwamen meer letters te staan; Jij bent de oplossing, stond er.
    Op dat moment begon het perkament uit elkaar te vallen, de vlammen pakte het perkamant en veranderde hem tot as.
    Nu begonnen de vlammen aan Ignis te knagen. Hij trok snel zijn kleren uit en ging op de rots liggen.
    Alles om hem heen verbrande en de vlammen vielen over hem heen.
    Hij voelde een pijnlijke steek, en daarna helemaal niets meer.

    Word vervolgd.


    _________________
    Beheerder van de Knutselclub.

      Het is nu di nov 20, 2018 6:30 pm