Toiletpapier is te gebruiken voor papier Machee.


Laatste onderwerpen

» Tekenen met Grafiet-potlood.
wo sep 28, 2011 10:46 pm van wvm

» Dagboek van de bomen.
ma aug 09, 2010 7:43 pm van Knutselroom.

» KEEP BALI CLEAN
za jul 31, 2010 2:08 am van renaldo

» Diary of a Tree.
wo apr 21, 2010 7:27 pm van Knutselroom.

» Blauw IJs.
wo apr 21, 2010 7:21 pm van Knutselroom.

» Kolibrie's. (Vlinders)
vr apr 16, 2010 1:39 pm van Knutselroom.

» Witte Bloesem.
vr apr 16, 2010 1:18 pm van Knutselroom.

» Potje zeep maken.
za maa 06, 2010 2:59 pm van lollypop

» Dusty.
vr feb 05, 2010 8:19 pm van Knutselroom.

» Scruff.
vr feb 05, 2010 8:17 pm van Knutselroom.

» De Danseres.
vr feb 05, 2010 8:15 pm van Knutselroom.

» Het Meisje met de Parel.
vr feb 05, 2010 8:13 pm van Knutselroom.

» Angry Lady.
vr feb 05, 2010 8:09 pm van Knutselroom.

» De Dame met de Hermelein.
vr feb 05, 2010 8:07 pm van Knutselroom.

» De Laatste Roos.
vr feb 05, 2010 8:05 pm van Knutselroom.

» E(ternal) Book.
za jan 30, 2010 11:15 am van Knutselroom.

» Lijst met symbolen.
za jan 02, 2010 4:52 pm van Knutselroom.

» Vuurwerk voor Kinderen.
za jan 02, 2010 4:44 pm van Knutselroom.

» Mobile Maken van IJzerdraad.
za jan 02, 2010 4:38 pm van Knutselroom.

» Feestdagen.
wo dec 30, 2009 6:46 pm van Knutselroom.

Statistieken

Alle gebruikers hebben in totaal 213 berichten geplaatst in 195 onderwerpen

We hebben 30 geregistreerde gebruikers

De nieuwste gebruiker is wvm

Wie is er online?

Er zijn in totaal 1 gebruiker online :: 0 Geregistreerd, 0 verborgen en 1 gast

Geen


[ Bekijk volledige lijst ]


Het hoogste aantal gelijktijdige online gebruikers is 12. Dit aantal is bereikt op wo okt 09, 2013 11:39 pm.

Galerij



    Gebroken brengt nieuw.

    Deel
    avatar
    Knutselroom.
    Beheerder.
    Beheerder.

    Gebroken brengt nieuw.

    Bericht van Knutselroom. op za nov 07, 2009 1:39 am

    Gebroken brengt nieuw. (Geschreven in mijn kindertijd.)


    Rust in Vrede.
    Dat waren de laatste woorden die Laksmi hoorde.
    Hij wist dat met het overlijden van zijn familie, het allemaal anders ging worden.
    De ramp die zijn leven overspoelde bracht alleen maar verdriet en pijn mee.
    Waar had Laksmi dat aan verdient.
    Vele jaren in het geloof van het boeddhisme.
    Altijd de regels gehoorzaamd en altijd goed geweest.
    Langzaam slofte Laksmi naar huis.
    Zoals altijd ging hij naar de boeddha die bij hem in huis stond.
    Hij zou hem waarschijnlijk nooit meer zien.
    Hij was een wees.
    Hij moest alles achter laten, vooral wat hem dierbaar was.
    Over een tijdje zat hij in Tibet.
    Bij de monniken die hem zouden verzorgen.
    Daar had hij veel boedda´s om hem heen, maar deze was speciaal.
    Laksmi probeerde te mediteren.
    Hij probeerde de verlichting te zoeken, net als boeddha deed.
    Terwijl de minuten verstreken en de nieuwe toekomst steeds dichterbij kwam dacht Laksmi over zijn leven.
    Hoe was het, was hij wel goed.
    Met die gedachte begon de zon hevig te schijnen.
    De boeddhabeeld glom in het zonlicht.
    Laksmi opende zijn ogen.
    Hij zag nu de boeddha door een verblinding van licht.
    Alles om hem heen verdween.
    Alleen hij met de boeddha bleven over.
    Allerlei stemmen en herinneringen kwamen naar boven.
    Hij zag zijn verleden.
    Zijn daden.
    De wind suisde om hem heen.
    Een grote kolk waar hij middenin zat.
    Een kolk gevuld met licht en leven.
    Laksmi bleef naar de boeddha kijken met tranen in zijn ogen.
    De lichtflits werd oogverblindend en het boeddhabeeld brak in duizend stukken.
    En toen hield het op.
    Laksmi zat weer in de kamer.
    Voor hem stond het altaar.
    Met daarop de boeddha, in duizend stukjes.
    Midden tussen de scherven lag een ketting.
    Een ketting met een kleine boeddha eraan.
    Hij glom in het laatst straaltje zonlicht dat langzaam verdween.
    Daar zat Laksmi.
    Het was muisstil in de kamer.
    Toen werd er op de deur gebonsd.
    Laksmi deed open.
    Daar stonden twee monniken.
    Ze maakten een diepe buiging voor Laksmi.
    We komen je nu ophalen om met ons mee te gaan naar ons huis zei de monnik.
    We zullen voor je zorgen alsof je ons kind bent.
    Laksmi knikte.
    Hij deed de deur achter zich dicht.
    Een nieuw leven begon.

    Langzaam kwam de tempel van de monniken in zicht.
    Laksmi keek zijn ogen uit naar de mooie omgeving en de mooie gebouwen.
    De monnik glimlachte naar Laksmi.
    Mooi is het hier ´´toch´´zei de monnik.
    Het is hier schitterend zei Laksmi.
    Wacht maar tot je de tempel ziet zei de monnik.
    Hij is heel oud en staat vol met boeddha´s
    Het lijkt me heel mooi zei Laksmi.
    Laksmi keek weer naar buiten.
    Wat heb je een mooie ketting ´´Laksmi´´ zei de monnik.
    Eigenlijk mag je geen bezittingen hebben in de tempel.
    Laksmi keek geschrokken.
    Het was zijn enige herinnering aan thuis.
    Maar jij bent nog een kind zei de monnik.
    En je hebt iets ergs mee gemaakt.
    Houd het kettinkje maar mooi bij je.
    Opgelucht glimlachte Laksmi naar de monnik.
    Kijk, zei de monnik.
    Daar is de tempel.
    Laksmi keek naar buiten en schrok.
    De wagen stopte voor een enorme tempel met in de muur een enorme boeddha.
    Laksmi keek in de ogen van de boeddha.
    Het leek of de boeddha naar hem glimlachte.
    Toen zei de monnik.
    Kom Laksmi, ik zal je naar je kamer brengen.
    Dan kun je onze broeders ontmoeten.
    Laksmi knikte en liep met de monnik mee.
    Hij keek achterom, naar de boeddha en dacht ,hier begint mijn rivier pas echt.

    Een paar jaar later liep Laksmi naar de meditatietuin.
    Daar stond een Bodhiboom.
    Het was een boom waar boeddha ook onder heeft gemediteerd.
    Laksmi sloot zijn ogen en begon aan de meditatie.
    Een paar minuten later zag Laksmi beelden voor zijn ogen.
    Hij stond in een grote hoop puin.
    Voor hem stond een boeddha met zijn hand rechtop.
    Laksmi stond voor de boeddha in tranen.
    Opeens kwam een straaltje zon tevoorschijn.
    De straal scheen precies op de hand van de boeddha.
    Laksmi reikte zijn hand tot de hand van de boeddha.
    Wanneer hij zijn hand op de hand van de boeddha legde verscheen er een oogverblindend licht.
    Toen waren de beelden voorbij.
    Laksmi opende zijn ogen.
    Hij keek in de zon.
    Opeens wist hij het.
    De boeddha die hij had gezien was de grote boeddha bij de ingang van de tempel.
    En het puin was de tempel zelf.
    Snel rende hij uit de tuin en ging naar de monniken.
    Met horten en stoten vertelde hij wat hij had gezien.
    De monniken luisterden tot hij klaar was.
    Een monnik zei dat het een nare droom is geweest.
    Niemand geloofde dat de tempel in zou storten.
    Jullie moeten mij geloven zei Laksmi.
    Maar niemand zei iets terug en de monniken verdwenen in de gangen.
    Daar stond Laksmi.
    Alleen in de gang, verbijsterd.
    Zacht zei hij nog.
    Jullie moeten me geloven.
    Maar het hielp niets.


    De volgende dag zaten alle monniken aan tafel voor het ontbijt.
    Maar Laksmi en een monnik waren er niet
    Snel begonnen de monniken met zoeken.
    Ze moesten hen vinden want ze waren van plan te vertrekken.
    Toen zei een monnik, volgens mij zijn ze al vertrokken.
    Want er moest een monnik alvast naar het bos gaan om de paarden klaar te maken voor vertrek.
    En misschien is Laksmi meegegaan.
    De monniken waren het met hem eens en ze vertrokken.
    Maar Laksmi was niet met de monnik mee.
    Hij zat onder zijn bed te praten tegen zijn ketting.
    Hij was bezig na te denken over zijn leven.
    Hij besloot weer te gaan mediteren.
    Hij liep naar de tuin.
    Hij zocht de andere monniken maar hij kon ze niet vinden.
    Hij dacht dat er iets ergs was gebeurd.
    Snel rende Laksmi naar de grote boeddha.
    In tranen probeerde hij te mediteren.
    Opeen verscheen er donkere wolken.
    Een wind deed de tempel schudden.
    Laksmi schrok vreselijk.
    Hij keek omhoog.
    Hij zag hoe er grote brokken steen naar beneden vielen.
    De hele tempel stortte in.
    Snel begon Laksmi weer met mediteren.
    Een straal zonlicht scheen op hem en de boeddha.
    De brokken steen vielen om hem heen.
    In een paar seconden was er van de tempel alleen nog maar een woestenij over.
    Laksmi was er nog, bij de boeddha.
    Laksmi opende zijn ogen en zag de boeddha naar hem glimlachen.
    Laksmi legde zijn hand op de hand van de boeddha.
    Een groot licht scheen door alles heen.
    Alles om hem heen verdween.
    Alleen hij was er nog en de boeddha.
    Een zacht briesje vloog tegen hem aan.
    De wind pakte de ketting van Laksmi.
    Het vloog in de lucht.
    Alle gebeurtenissen van Laksmi verschenen weer.
    Alles wat was gebeurd.
    Laksmi lachte en keek in de ogen van de boeddha.
    Op dat moment brak de boeddha in duizend stukken.
    Laksmi zag alleen nog een rivier.
    Zijn ketting stroomde door de golven.
    De stroom werd sterker en een waterval verscheen.
    De ketting voerde mee met de waterval en verdween.
    Laksmi was met de rivier mee gevoerd.
    Naar het paradijs.
    Naar het Oneindige leven.
    Waar hij opnieuw geboren zou worden.


    Einde.


    _________________
    Beheerder van de Knutselclub.

      Soortgelijke onderwerpen

      -

      Het is nu wo sep 26, 2018 5:07 am